Οι Άγιοι Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη

Δύο μέρες μετά το Πάσχα, τιμάται κάθε χρόνο η μνήμη των Αγίων Ραφαήλ, Νικολάου και Ειρήνης. Και οι τρεις υπήρξαν νεομάρτυρες, καθώς βασανίστηκαν και θανατώθηκαν από τους Τούρκους μετά την άλωση της Κωνσταντινούπολης το 1453.

Η μνήμη τους τιμάται σε όλη την Ελλάδα, με επίκεντρο όμως την ομώνυμη ιερά Μονή στη Λέσβο.

Η ιστορία της ίδρυσης του μοναστηριού στη Λέσβο, και συγκεκριμένα στους Πύργους Θερμής στη Μυτιλήνη, είναι πράγματι αξιοσημείωτη και μοιάζει με παραμύθι. Όλα ξεκίνησαν το 1959 όταν οι ιδιοκτήτες του χωραφιού, εντός του οποίου χτίστηκε τελικά η μονή, θέλησαν να εκπληρώσουν τάμα της μητέρας τους και να ανεγείρουν ένα εκκλησάκι. Τα σκαπτικά εργαλεία ανακάλυψαν ανθρώπινο σκελετό που ευωδίαζε, μαζί με πέτρα στην οποία ήταν σημαδεμένος ένας χριστιανικός σταυρός.

Η αναζήτηση, οι μαρτυρίες και μια σειρά θαυμάτων, υπέδειξαν τον τόπο αυτό ως τόπο μαρτυρίου για τον Άγιο Ραφαήλ, τον Άγιο Νικόλαο και την Αγία Ειρήνη, που μαρτύρησαν από Οθωμανούς το 1463, στον χώρο αυτό όπου τότε υπήρχε επίσης ένα μοναστήρι.

Ο ιερωμένος και το κοινό όνειρο

Το κοινό χαρακτηριστικό όμως όλων των ιστοριών που έλεγαν διάφοροι μάρτυρες, άνθρωποι που καμία σχέση δεν είχαν μεταξύ τους και μάλιστα ζούσαν σε διαφορετικές χρονικές περιόδους, ήταν ότι επί χρόνια έβλεπαν στην περιοχή να περιφέρεται ένας ιερωμένος, που συχνά δεν πατούσε στη Γη.

Μάλιστα, σύμφωνα με μαρτυρίες, μετά την εύρεση των οστών και στην προσπάθεια αναζήτησης της ταυτότητάς του, κάτοικοι του νησιού μίλησαν για όνειρο που ήταν ίδιο σε όλους με τη μορφή του Αγίου Ραφαήλ, ο οποίος τους έλεγε ότι είναι ο Οσιομάρτυρας Ραφαήλ, ότι μαρτύρησε στον συγκεκριμένο λόφο επί Οθωμανών και ότι αυτός ήταν ο ιερωμένος που πολλοί έβλεπαν επί χρόνια να τριγυρίζει στην περιοχή.

Σήμερα, ο τόπος αυτός αποτελεί έναν από τους πιο εμβληματικούς τόπους προσκυνήματος, καθώς συρρέουν χιλιάδες πιστοί από όλα τα μέρη της Γης, επιμένοντας ότι η Πίστη παραμένει ζωντανή, όπως αποδεικνύει η ιστορία του μοναστηριού.