Ο Άγιος Νεκτάριος της Αίγινας

Ο Άγιος Νεκτάριος της Αίγινας, γνωστός και ως Άγιος Νεκτάριος ο θαυματουργός, αποτελεί μία από τις σύγχρονες άγιες μορφές της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Με τις πράξεις και την προσήλωσή του στον Λόγο του Θεού έδωσε νόημα στη συγγνώμη, έγινε παράδειγμα υπομονής και καρτερικότητας, και μάλιστα χωρίς να περιμένει αντάλλαγμα.

Ο βίος του ήταν πολυτάραχος και πραγματικά περιπετειώδης έως το τέλος του. Η ανέχεια και τα προβλήματα άρχισαν σχεδόν από τη γέννησή του στη Σηλυβρία της ανατολικής Θράκης. Η φτώχεια της οικογένειάς του τον έφερε στην Κωνσταντινούπολη όταν ήταν ακόμη παιδί, προκειμένου να δουλέψει κάτω από άσχημες συνθήκες σε έναν έμπορο καπνού που τον κακομεταχειριζόταν.

Η πίστη του, όμως, παρέμενε δυνατή και δεν τον άφησε να λιποψυχήσει. Αντίθετα, βλέποντας το τι περνούσε, ένας καλός έμπορος τον πήρε υπό τη δούλεψή του. Σε αυτή τη δουλειά, ο νεαρός Άγιος Νεκτάριος μπόρεσε να βρίσκει το χρόνο να ασχοληθεί με τα Γράμματα, που τόσο αγαπούσε.

Λόγιος και πολυγραφότατος

Πράγματι, η μόρφωσή του ήταν ένα από τα κύρια χαρακτηριστικά του και ο Άγιος Νεκτάριος ήταν πολυγραφότατος σε όλες τις φάσεις του 74χρονου βίου του.

Η πορεία του συνεχίστηκε στη Χίο, μετά στην Αθήνα, στην Αλεξάνδρεια, πάλι στην Αθήνα, στη Χαλκίδα, τη Λακωνία και τέλος στην Αίγινα, ο λαός της οποίας τον “αγκάλιασε” και τον τίμησε όσο κανείς άλλος.

Η δημοτικότητά του, η απίστευτη διάθεση που είχε να προσφέρει χωρίς να παίρνει κανένα αντάλλαγμα, ούτε καν μισθό, τον έφεραν αντιμέτωπο με καχυποψίες, προκαλώντας κυρίως τον φθόνο άλλων επισκόπων και μη, που θέλοντας να τον παραμερίσουν και να ανακόψουν την γρήγορη εξέλιξή του, έσπερναν φήμες εις βάρος του για οικονομικά ή άλλα σκάνδαλα.

Με υπομονή και θάρρος, ο Άγιος Νεκτάριος προχωρούσε στο θεάρεστο έργο του, χωρίς καν να προβληματίζεται για όλα αυτά. Η μεγάλη του αγάπη για τον μοναχισμό τον οδήγησε στο τέλος της ζωής του σε ένα μοναστήρι στην Αίγινα, όπου εκτυλίχθηκαν θαύματά του.

Η μνήμη του τιμάται κάθε χρόνο στις 9 Νοεμβρίου.