Ο Άγιος των ανέργων, ο Γέροντας Ιάκωβος της Βίτσας

Τον έχουν ονομάσει “εξομολογητή των Ιωαννίνων”, ενώ πολλοί του αποδίδουν την ιδιότητα του προστάτη των ανέργων. Ο λόγος για τον Γέροντα Ιάκωβο της Βίτσας Ζαγορίου, μια πνευματική μορφή που μπορεί να μην είχε ποτέ την ευκαιρία να μάθει πολλά γράμματα, είχε “σπουδάσει” όμως με την πίστη και την επιμονή του τον Λόγο του Θεού. Και το απέδειξε με τις πράξεις του και τη συμπόνοια που έδειχνε προς τους ανθρώπους.

Γεννήθηκε στη Βόρεια Ήπειρο το 1870 και σε ηλικία μόλις 15 ετών προσπάθησε να αναζητήσει μια καλύτερη ζωή στην Κωνσταντινούπολη, όπου εργαζόταν αλλά παράλληλα παρακολουθούσε τους λόγους πνευματικών και ιερέων. Η πίστη του ήταν τόσο βαθιά που ήξερε από τότε ότι σε εκείνο τον δρόμο ήθελε να στραφεί. Στη συνέχεια μετέβη, λοιπόν, στο Άγιο Όρος όπου μετά από δοκιμασίες χειροτονήθηκε ιερέας και αποφάσισε να πάει στην Αλβανία για να ενισχύσει τους χριστιανούς που δοκιμάζονταν στην περιοχή.

Ωστόσο, οι συνεχείς διώξεις του τον οδήγησαν στα Ζαγοροχώρια Ιωαννίνων και συγκεκριμένα σε ένα εγκαταλειμμένο μοναστήρι στο Μονοδένδρι, το οποίο με επίπονες προσπάθειες και προσωπική εργασία κατάφερε να αναστηλώσει. Εκεί ετάφη μετά τον θάνατό του το 1960.

Ο εξομολογητής των Ιωαννίνων

Η παρουσία του στην περιοχή ήταν εμβληματική, παρά τις περιπέτειες που και εκεί αντιμετώπισε. Το χαρακτηριστικό του γνώρισμα ήταν ότι δεν φόβιζε τους πιστούς, δεν τους μάλωνε. Αντίθετα, ήξερε να τους ακούει και να τους νουθετεί για να βρουν τον σωστό δρόμο, χωρίς να τους φοβερίζει. Άνθρωποι κάθε ηλικίας, κάθε μορφωτικού επιπέδου από όλη την περιοχή των Ιωαννίνων, προσέτρεχαν στον γέροντα Ιάκωβο να εξομολογηθούν, να μιλήσουν για αυτό που τους βασάνιζε.

Έδειχνε μάλιστα ιδιαίτερη ευαισθησία για το πρόβλημα των ανθρώπων που δεν μπορούσαν να βρουν δουλειά. Προσεύχονταν γι’ αυτούς και προσπαθούσε να τους βοηθήσει, καθώς θεωρούσε ότι το να μην μπορεί κάποιος να εργαστεί, το να μην βρίσκει δουλειά, αν και το θέλει, είναι αρχή και αιτία πολλών προβλημάτων. Αυτή η ευαισθησία του χάρισε στον γέροντα Ιάκωβο της Βίτσας το προσωνύμιο “Άγιος των ανέργων”.